Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2026

Μπόμπυ, "Το Κογιότ"

Μούρη γνωστή, βλέπεις...μεγαλοαστός,

μια ζωή σε καζίνο και γιοτ,

χαρακωμένος μάγκας με γραβάτα, κοντός.

Ο Μπόμπυ είναι, "Το Κογιότ"!


Η καγκελόπορτα της βίλας ανοίγει,

πολίτης υπεράνω κάθε υποψίας,

ξοπίσω του η ομερτά τα στόματα κλείνει.

Δέκα οι γυναίκες του, νονός-αισθηματίας.


Πλούτος πέρα από κάθε προσδοκία,

έμπιστο τσιράκι του ο Σκοτ,

λαθρεμπόριο, εκβιασμός, δωροδοκία,

σ' όλα παίρνει άριστα ο Μπόμπυ "Το Κογιότ"!


Ψίθυροι τελευταία μες στη Φαμίλια,

ο Μπόμπυ έχει μαγευτεί,

του τρέχουν τα σάλια απ' τα χείλια,

θησαυρός τοπ κλας ποδοσφαιριστή!


Ο Φρανκ ο Μίλερ, χρυσοπληρωμένο φορ,

στη Ρεάλ πήγε με μαμούθ-μεταγραφή,

σπάσαν όλα τα ρεκόρ.

Η κρύπτη των διαμαντιών του έχει μαθευτεί!


Αστραπή έγιναν όλα...

Ο Νονός το μυαλό, ο Σκοτ πιστός τσιλιαδόρος.

Σαββατόβραδο μπήκαν με ματσόλα,

Μπόμπυ "Το Κογιότ", περήφανος μπουκαδόρος!


Στην επιστροφή

"Το Κογιότ" σπίναρε, γλεντούσε,

μα πριν την ύστατη στροφή,

ο Σκοτ εν ψυχρώ τον καθαίρεσε. Μια σφαίρα αρκούσε...


Ο νόμος της ζούγκλας

το νηφάλιο φεγγαρόφωτο συντάραξε.

Σ' ένα χαντάκι κείτεται ένα αλάνι, κάποτε αυτόφωτο,

ήταν ο Μπόμπυ "Το Κογιότ", που η προδοσία κατασπάραξε...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Κυριακή 1 Νοεμβρίου 2026

Kaikki mitä mun sydämessä on

 Vihdoin on tullut aika

kaivaa esiin kaikki, mitä mun sydämessä on...


Jokin kulkee mun läpi,

herättää mun kehon...


Tuntemattoman viehätys, tuo päätä pyörittävä jumalatar,

yks askel eteenpäin, ja yhtäkkiä koko näyttämö muuttuu...


Rohkeesti mä kumarran

ohikulkeville muurahaisille...


Ratkaisevia mitättömyyksiä.

Entä jumalalliset olennot?


Jumalallinen harmonia, mun kaiken yhteinen nimittäjä,

mä oon sen yks sävel!


Jokin kulkee mun läpi,

herättää mun kehon...


Tuntemattoman viehätys, tuo päätä pyörittävä jumalatar,

yks askel eteenpäin, ja yhtäkkiä koko näyttämö muuttuu...


Jumalallinen harmonia, mun kaiken yhteinen nimittäjä,

mä oon sen yks sävel!


Jumalallinen harmonia, mun kaiken yhteinen nimittäjä,

mä oon sen yks sävel!


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Σάββατο 31 Οκτωβρίου 2026

Ό,τι έχω στην καρδιά μου

Έφτασε επιτέλους η ώρα

να ξεθάψω ό,τι έχω στην καρδιά μου...


Κάτι με διαπερνά,

το σώμα μου αφυπνίζει...


Η γοητεία του αγνώστου ξεμυαλίστρα θεότητα,

ένα βήμα μπροστά, μεμιάς η πίστα αλλάζει...


Με θάρρος υποκλίνομαι

μπρος σε μυρμήγκια περαστικά...


Κρίσιμες ασημαντότητες.

Και οι θεϊκές οντότητες;


Θεϊκή Αρμονία, ο κοινός μου παρονομαστής,

μια νότα της είμαι!


Κάτι με διαπερνά,

το σώμα μου αφυπνίζει...


Η γοητεία του αγνώστου ξεμυαλίστρα θεότητα,

ένα βήμα μπροστά, μεμιάς η πίστα αλλάζει...


Θεϊκή Αρμονία, ο κοινός μου παρονομαστής,

μια νότα της είμαι!


Θεϊκή Αρμονία, ο κοινός μου παρονομαστής,

μια νότα της είμαι!


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Πέμπτη 8 Οκτωβρίου 2026

Νιάτων φυλακή

Σε καρουζέλ υπόγειο,

με κάποια αλογάκια σπασμένα

κι άλλα απλώς εκ γενετής καταραμένα...


Νιάτων φυλακή, κλειστό κουτί.

Φως φεγγίτη μια ψυχή ερεθίζει,

τριαντάφυλλο πονά αντί ν' ανθίζει...


Καρουζέλ υπόγειο,

νοικιασμένο σε κλόουν θλιμμένο,

κακομακιγιαρισμένο...


Αηδόνι πρωινό

στέκει εκεί που των νιάτων η φυλακή τελειώνει,

μια νότα οικεία, ζεστή τον ξεκλειδώνει...


Κι έτσι ξαφνικά,

το πρόσωπο του κλόουν αχνοφωτίζει,

δεύτερο ημίχρονο γι' αυτόν αρχίζει...


Παρελθόντος φαντάσματα,

αγάπης απάτες

ξόρκια λύνονται κι αυταπάτες.


Νιάτα που χάθηκαν, 

το παρελθόν πίσω δε γυρίζει,

 ο κλόουν ήδη στο μέλλον πατά,

δεύτερο ημίχρονο γι' αυτόν αρχίζει...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.


Κυριακή 24 Μαΐου 2026

Κόκκινος του μπάσκετ Θεός

Απ' τη μήτρα της εργατιάς γεννήθηκες

το χίλια εννιακόσια τριάντα ένα,

το μόχθο των ανθρώπων αφηγήθηκες,

εφηβικό αίμα κοχλάζει, είσαι το νούμερο ένα!


Ολυμπιακός Πειραιώς,

όλων των σπορ Αυτοκράτορας,

κόκκινος του μπάσκετ Θεός,

των παρκέ μοναδικός Παντοκράτορας!


Τριπλ κράουν, Ντούντα, Μέχρι τέλους,

Σκακιστής, Κιλ Μπιλ και Μπακ του Μπακ,

του Γιώργαρου το χέρι εμπνευσμένο απ' αγγέλους

έφερε στην Αρκούδα πατατράκ!


Ολυμπιακός Πειραιώς,

όλων των σπορ Αυτοκράτορας,

κόκκινος του μπάσκετ Θεός,

των παρκέ μοναδικός Παντοκράτορας!


Φόρεσε το τέταρτό σου Δαχτυλίδι.

Το άξιζες και με το παραπάνω.

Νίκησες απ' τ' αποδυτήρια ήδη,

πέταξες στη στρατόσφαιρα κι ακόμη πιο πάνω!


Τριπλ κράουν, Ντούντα, Μέχρι τέλους,

Σκακιστής, Κιλ Μπιλ και Μπακ του Μπακ,

του Γιώργαρου το χέρι εμπνευσμένο απ' αγγέλους

έφερε στην Αρκούδα πατατράκ!


Ολυμπιακός Πειραιώς,

όλων των σπορ Αυτοκράτορας,

κόκκινος του μπάσκετ Θεός,

των παρκέ μοναδικός Παντοκράτορας!


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Τρίτη 28 Απριλίου 2026

Σαν χθες

Σαν χθες ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο,

Σαν χθες ήταν που πήγαμε την πρώτη μας εκδρομή.

Τέλειωσε αυτό το βιβλίο,

Τώρα ξεκινά η επόμενη διαδρομή.


Μα η δικιά μας αγάπη μένει παντοτινή

και τον χρόνο δε φοβάται.

Θα μας δένει πάντα με κλωστή

κι ό,τι ζήσαμε δε χάνεται ποτέ.


Πώς να ξεχάσουμε

εκδρομές και αστείες στιγμές,

πώς να ξεχάσουμε

ακόμη και μέρες δύσκολες, κακές;


Στο λεύκωμά μας ό,τι έχουμε γράψει

Λέξη καμιά δε θ’ αλλάξει.

Με φιλία κι αγάπη το ‘χουμε υπογράψει.

Κι ο ένας τον άλλο ποτέ δε θα ξεχάσει…


Σαν χθες ήταν η πρώτη μέρα στο σχολείο,

Σαν χθες ήταν που πήγαμε την πρώτη μας εκδρομή.

Τέλειωσε αυτό το βιβλίο,

έτσι είν’ η ζωή.


Μα η δικιά μας αγάπη μένει παντοτινή

και τον χρόνο δε φοβάται.

Θα μας δένει πάντα με κλωστή

κι ό,τι ζήσαμε δε χάνεται ποτέ.


Κι ό,τι ζήσαμε δε χάνεται ποτέ…


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.


Τετάρτη 15 Απριλίου 2026

Ερωτόγραμμα

Πουθενά και Κάπου γωνία,

αύρα ανασαίνει αντιβαρυτική,

ασήμαντη για την έξω κοινωνία,

κι αυτή εκεί-στέκει επιβλητική.


Αστικός μύθος

που μια ρωγμή στο χρόνο γέννησε.

Άλυτος γρίφος που όλοι τον χάιδεψαν

μα κανείς δεν τον γκρέμισε.


Υπονόμου καπάκι χαλυβένιο

μυρίζει ψυχόδραμα

κι ένα μήνυμα κωδικοποιημένο:

ΕΡΩΤΟΓΡΑΜΜΑ...


Ίχνος της Πριγκήπισσας του Χάους

πρώτο φιλί εκεί -καρδιόγραμμα-

βαλς δυο ψυχών κατά Στράους,

ΕΡΩΤΟΓΡΑΜΜΑ...


Αστικός μύθος

που μια ρωγμή στο χρόνο γέννησε.

Άλυτος γρίφος που όλοι τον χάιδεψαν

μα κανείς δεν τον γκρέμισε.


Ίχνος της Πριγκήπισσας του Χάους

-μαγικό μονόγραμμα-

βαλς δυο ψυχών κατά Στράους,

στην Αθανασία χαράχτηκε, 

ΕΡΩΤΟΓΡΑΜΜΑ...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Τρίτη 14 Απριλίου 2026

Το τελευταίο ανκόρ

Το ζεστό μου καμαρίνι

με σιωπή το 'χω ποτίσει.

Άντε πες στο δελφίνι

πως δε θα ξανακολυμπήσει...


Ένα βάψιμο ακόμη, ντιβόσιον,

 η αναμονή πια δεν αγχώνει.

Ροή σε σλόου μόσιον,

η μακιγιέζ το χέρι απλώνει...


Φωτογραφίες, άγκυρες προσωπικού τάιμλάιν,

στέκουν εκεί.

Κι αν ο χρόνος έφθειρε του πάγκου το ντιζάιν,

ούτε που μ' απασχολεί...


Το ζεστό μου καμαρίνι

από μνήμες έχει ποτίσει.

Άντε πες στο δελφίνι

πως δε θα ξανακολυμπήσει...


Κραγιόν παλιάς θαυμάστριας, 

απ' τον καθρέφτη δεν έχει βγει.

Αν θα 'ρθει σήμερα;

Ίσως και να μ' απασχολεί...


Λόγια σ' επανάληψη, ντιβόσιον,

η αναμονή πια δεν αγχώνει.

Ροή σε σλόου μόσιον,

η σκηνή με κοντοζυγώνει...


Τελευταίο ανκόρ,

σ' έργο νυχτερινό, βαριετέ...

Η κουρτίνα με καταπίνει σε χρόνο ρεκόρ,

ανέτοιμος όσο ποτέ...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Κυριακή 12 Απριλίου 2026

Κίτρινο κισμέτ

Τοσοδούλι καναρίνι αιμοβόρο

τσόφλινο τοίχο γκρέμισα,

ανάσα χωρίς φόρο,

εργένικη φωλιά μ' ελπίδες γέμισα.


Το κίτρινό μου όμως κισμέτ

ως δούλο με όρισε.

Εμένα, πνεύμα εστέτ,

ως καναρίνι σαλονιού με διόρισε.


Τι ρόλο βαράω εδώ;

Κι ενώ ουράνιο Θεό με στοιχημάτισα,

σε μικρό μοτέλ κρεμαστό,

αυτό που 'θελα να γίνω άφησα.


Μα με φροντίζει γίγαντας αγαθός, 

έναν τον έχω, τον πονάω.

Τι αέρας, τι της πόλης ο βυθός,

στο πάλκο βγαίνω και του γλυκοτραγουδάω.


Το κίτρινό μου κισμέτ 

ως δούλο με όρισε.

Εμένα, πνεύμα εστέτ,

την καρδιά μου όμως δεν προσδιόρισε...


Μα με φροντίζει γίγαντας καραφλός,

έναν τον έχω, τον πονάω.

Εγώ κι αυτός,

στο πάλκο βγαίνω και του γλυκοτραγουδάω.


Το κίτρινό μου κισμέτ 

ως δούλο με όρισε.

Εμένα, πνεύμα εστέτ,

την καρδιά μου όμως δεν προσδιόρισε...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Σάββατο 11 Απριλίου 2026

Ο κύριος Τάδε

Σε γκαρσονιέρα υπόγεια

με θέα, σαν ακριβό δυάρι,

καναρίνι σε κάθειρξη ισόβια,

το χολ ροκάρει.


Ζάντα μαύρου Μάζντα

στον τοίχο το παίζει ρολόι.

Κι ο κύριος Τάδε παρών,

ο μόνος που έμεινε απ' το σόι...


Η κουζίνα αδειανή,

πείνα φόνισσα,

μα κι αν χρειαστεί ζάχαρη κρυσταλλική,

θα δώσει η μελαχρινή γειτόνισσα...


Στο ράφι μόνο Όμηρος

και Κάμα Σούτρα

κι ένας Κικέρων κακόμοιρος

τον πιάνει απ' τα μούτρα.


Μες στο μπάνιο αλλάζουν οι όροι,

κράτος εν κράτει,

ο καθρέφτης αστεία δε σηκώνει,

τιμωρός.


Κι ο κύριος τάδε παρών...


Σε γκαρσονιέρα υπόγεια

με θέα, σαν ακριβό δυάρι,

καναρίνι σε κάθειρξη ισόβια,

το χολ ροκάρει.


Ζάντα μαύρου Μάζντα

στον τοίχο το παίζει ρολόι.

Κι ο κύριος Τάδε παρών,

ο μόνος που έμεινε απ' το σόι...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Παρασκευή 10 Απριλίου 2026

Κάτω απ' τη ροζ αντάρα

Χορεύω σε μαύρο χιόνι

με ψυχή ρημαγμένη,

προσγείωσα το τελευταίο μου πιόνι,

η ζωή μου θρύψαλα, σταματημένη.


Κάποτε οι αναμνήσεις δε 'κόβαν σαν ξυράφια.

Εγώ κι εσύ άγρια ελάφια,

κάτω απ' τη ροζ αντάρα...


Ώσπου ήρθε η μέρα που κοιμήθηκα με τον πόνο

άγγελος ήρθες, άγγελος έφυγες,

μετρώ το χρόνο ως στυγνό δολοφόνο,

μου ξεγλίστρησες, μου ξέφυγες...


Χορεύω σε μαύρο χιόνι

με ψυχή ρημαγμένη,

προσγείωσα το τελευταίο μου πιόνι,

η ζωή μου θρύψαλα, παγιδευμένη.


Σε μεταίχμιο ροζ και μαύρου

στο καθένα μ' ένα πόδι πατώ,

βαριανασαίνω, συνομιλώ με το Θεό...


Χορεύω σε μαύρο χιόνι

με ψυχή ρημαγμένη,

προσγείωσα το τελευταίο μου πιόνι,

η ζωή μου θρύψαλα μεν, μ' αφυπνισμένη.


Όπως-όπως θα στήσω του παζλ μου τα κομμάτια

θα δείξω ψυχάρα κι ας 'γίναν όλα μαντάρα.

Εγώ κι εσύ αδάμαστα ελάφια,

κάτω απ' τη ροζ αντάρα...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.


Τρίτη 7 Απριλίου 2026

Στη Θάλασσα του Ίδιου

Σλάιντς ασπρόμαυρων παραισθήσεων

από μπροστά περνούν...


Τα μάτια κλείνουν ερμητικά,

υδάτινος τρόμος, αγνός,

η αποστολή στην Κόλαση ξεκινά...


Ξάφνου τα μάτια ανοίγουν,

μες στη Θάλασσα του Ίδιου,

όπου πανικός και κλειστοφοβία σμίγουν...


Τριγύρω δωμάτια-κλώνοι,

πίσω από μισάνοιχτες πόρτες παραφυλούν

όρκοι αγάπης που αθετήθηκαν...


Στο χάρτη πορείες κυκλικές,

την ελπίδα στραγγαλίζουν,

μένουν απέλπιδες ευχές...


Των μονοδρόμων ακούγεται η ηχώ,

στο τέρμα τους τοίχοι ολόλευκοι.

Σ' έναν μόνο μ' αίμα γράφει, "Ανήκω εδώ"...


Τριγύρω δωμάτια-κλώνοι,

πίσω από μισάνοιχτες πόρτες παραφυλούν

ασφράγιστοι Εφιάλτες-Ψιθυριστές...


Σλάιντς ασπρόμαυρων αναμνήσεων

από μπροστά περνούν...


Των μονοδρόμων ακούγεται η ηχώ,

στο τέρμα τους τοίχοι ολόλευκοι.

Σ' έναν μόνο μ' αίμα γράφει, "Ανήκω εδώ"...


"Ανήκω εδώ",

στη Θάλασσα του Ίδιου,

καύσιμο το Παράδοξο....


"Ανήκω εδώ"...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.



Σάββατο 4 Απριλίου 2026

Flusso dell’anima

Gli uomini vanno e vengono,

nomadi dell’infinito...


Nuove e vecchie pagine,

del Libro della Vita...


Flusso dell’anima...


Infinito.

Viaggiatori con biglietto di ritorno.

Un’opportunità.


Flusso dell’anima...


E Lui accanto, lì.

Punisce.

Leggi universali...


Risveglio...


Uno per tutti e tutti per uno.

Con le mani strette forte...

Distanze minime.

Esistenze elevate.


Flusso dell’anima...


Anime guerriere.

Vulnerabili, disumane.

Direzioni libere.


Una Colomba Bianca

attende con pazienza.

Pazienza...


Gli uomini vanno e vengono,

nomadi dell’infinito...


Nuove e vecchie pagine,

del Libro della Vita...


Flusso dell’anima...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Παρασκευή 3 Απριλίου 2026

Δίχως άλλοθι

Σ' αρένα με πράσινη τσόχα στρωμένη,

αουτσάιντερ, ζητιανεύοντας μάρκες,

το ένστικτο της επιβίωσης φορώ.


Χίλια...


Πάει δύο παρά και 'γω εκεί,

ψάχνοντας το τέλειο άλλοθι,

την τέχνη έμαθα σε ηλικία ευαίσθητη.


Εκατόν πενήντα...


Ακίνητος, ακλόνητος,

επιλέγω στιγμές κατάλληλες

κι ένα φύλλο που κερδίζει.


Σαράντα...


Το ποντάρισμα όλο και αυξάνω,

το λες και ριψοκίνδυνο,

ξέρω όμως τι κάνω.


Δέκα...


Αρχίζω κι αμφιταλαντεύομαι,

τη θέληση οπλίζω, 

αίμα κι άμμος πάνω στο τερν...


Δύο...


Ενώπιος ενωπίω,

δίχως άλλοθι,

δυο γυμνοί καουμπόι.


Τελευταία παρτίδα,

ευχές για τύχης ξάφνιασμα,

η έκτη μου αίσθηση πιστός μου σκύλος.


Ενώπιος ενωπίω,

δίχως άλλοθι,

ξεχάσαν όλοι το ρολόι...


Ένα...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Τετάρτη 1 Απριλίου 2026

Ψυχορροή

Άνθρωποι έρχονται και πάνε,

νομάδες τ' απείρου...


Νέες και παλιές σελίδες,

του Βιβλίου της Ζωής...


Ψυχορροή...


Ατέρμονη. 

Ταξιδιώτες με μετ' επιστροφής εισιτήριο.

Ευκαιρία.


Ψυχορροή...


Κι Αυτός πλάι εκεί.

Τιμωρεί.

Νόμοι συμπαντικοί...


Αφύπνιση...


Ένας για όλους και όλοι για έναν.

Με τα χέρια κρατημένα σφιχτά...

Ελάχιστες αποστάσεις.

Υψηλές υποστάσεις.


Ψυχορροή...


Ψυχές-πολεμιστές.

Τρωτοί, απάνθρωποι.

Ελεύθερες κατευθύνσεις.


Ένα Λευκό Περιστέρι

καρτερικά περιμένει.

Υπομονή...


 Άνθρωποι έρχονται και πάνε,

νομάδες τ' απείρου...


Νέες και παλιές σελίδες,

του Βιβλίου της Ζωής...


Ψυχορροή...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Jumalolento

 Liidät yläilmoissa, rinnalla kuljet,

ihmeitä syntyy kaikkialla,

se on vastaus oikee

kaikkeen, minkä tää hetki kieltää!


​Maailmas on sun oma,

vaatimattomasti kirjotettu,

siellä sun kasvot heijastuu,

ne aidot...


​Kuin jumalolento

miekkaas yötä päivää teroitat,

tulta ja terästä, teet suurii tekoi, synkkyyden nujerrat!


​Älä koskaan unohda

et aloitit tavallisena kuolevaisena,

Paratiisist taistelit, sääli jos sen menetät,

et oo vaan pelkkä numero.


​Liidät yläilmoissa, rinnalla kuljet,

toivoo syntyy kaikkialla,

se on vastaus oikee

kaikkeen, minkä tää hetki kieltää!


​Maailmas on sun oma,

kuin orkesterille kirjotettu,

siellä sun kasvot heijastuu,

ne aidot...


​Jumalolento, kuvakses ja kaltaiseksis tehty,

nyt sä tiedät kuka oot,

syntinen menneisyys palaa takana, nousu alkaa,

voit kertoo muille, kuka sust on tullu...


​Maailmas on sun oma,

kaunokirjotuksella kirjotettu,

siellä sun kasvot heijastuu,

ne aidot...


​Jumalolento! Jumalolento! Jumalolento!


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Τρίτη 31 Μαρτίου 2026

Ον θεϊκό

Κινείσαι σ' άνωθεν τροχιά, παράλληλη,

θαύμα παντού γεννιέται,

μι' απάντηση κατάλληλη

για όσα το Προσωρινό απαρνιέται!


Σ' έναν κόσμο ολόδικό σου,

γραμμένο με τρόπο ταπεινό

καθρεφτίζεται το πρόσωπό σου,

τ' αληθινό...


Ως ον θεϊκό

το ξίφος σου μέρα-νύχτα ακονίζεις

φωτιά κι ατσάλι, μεγαλουργείς, τη μαυρίλα συντρίβεις!


Ποτέ σου μην ξεχάσεις

πως ξεκίνησες απλός θνητός,

για έναν Παράδεισο πολέμησες, ουέ και τον χάσεις,

δεν είσαι άλλος ένας αριθμός.


Κινείσαι σ' άνωθεν τροχιά, παράλληλη,

ελπίδα παντού γεννιέται,

μι' απάντηση κατάλληλη

για όσα το Προσωρινό απαρνιέται!


Σ' έναν κόσμο ολόδικό σου,

γραμμένο με τρόπο ορχηστρικό

καθρεφτίζεται το πρόσωπό σου,

τ' αληθινό...


Ον θεϊκό, καθ' εικόνα και καθ' ομοίωση

πλέον γνωρίζεις ποιος είσαι,

καίγεται πίσω παρελθόν αμαρτωλό, απογείωση,

ποιος έγινες τώρα μπορείς ν' αφηγείσαι...


Σ' έναν κόσμο ολόδικό σου,

γραμμένο με τρόπο καλλιγραφικό

καθρεφτίζεται το πρόσωπό σου,

τ' αληθινό...


Ον θεϊκό! Ον θεϊκό! Ον θεϊκό!


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Κυριακή 29 Μαρτίου 2026

Μισός Θεός μισός αγρίμι

Πλάι σε αυγό φιδιού

γεννήθηκε το Τσακάλι.

Μητέρα του η Γη,

Πατέρας του ο Ουρανός.


Μόνος του έζησε

στην αμείλικτη Άγρια Φύση.

Απάτσι νύχτες την υμνούσε

με το κέδρινο φλάουτό του.


Έτσι ήταν πλασμένο το Τσακάλι,

μισός Θεός, μισός αγρίμι...

Τα άστρα του μίλαγαν,

μ' άκουγαν και 'κείνον.


Απ' όλες τις ιστορίες τους, 

αξέχαστη του 'μεινε η "Ανθισμένη".


Ίδια μ' εκείνον,

αιθέρια, μοναδική.

Λιγάκ' ήπιε απ' το ρυάκι του,

να ξεδιψάσει πριν να φύγει.


Την Αλήθεια της αναζήτησε,

μέσα της βρήκε τη δική του.

Σερενάτα ερωτική της τραγούδησε o αυλός του,

ώσπου η μελωδία έσβησε, χάθηκε, δεν την ξανάδε...


Τ’ άστρα του 'μειναν,

οι παλιοί, καλοί του φίλοι.

Κι οι πληγές σιγόσβησαν 

στις αγκάλες της ερήμου...


Μισός Θεός, μισός αγρίμι...


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

  

Paperijoutsen

Kaupunki on samee ikkunan takana,

sormet putoo ilman vastarintaa

raskaalle paperille...


Luen hitaasti ja aika venyy,

jokanen lause on ku isku sydämeen,

niiltä, joiden luulin mua rakastavan...


Itkin mun viimeset kyyneleet

onnellisen, leffamaisen lopun takia,

mut tuskapa on siinä, voittamaton peikko...


Paperijoutsen


Kynällä piirsin luetun päälle,

joutsenen, valkeet siivet levällään...


Leikkasin sen nopeesti irti

ja pidin joutsenta tiukasti kii,

et löytäisin tien mun kadonneeseen kehtoon...


Paperijoutsen


En hukannu aikaa,

hyppäsin sen selkään ja lensin,

et pääsisin kivun kahleista vapaaks...

Se vei mut paikkoihin, jotka olin unohtanu.


Sinne missä rakkaus hallitsee.

Missä vanhemmat rakastaa ikuisesti.

Eikä ne turhaan vie lapsiltaan maitoa...


Paperijoutsen


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια

Σάββατο 28 Μαρτίου 2026

Χάρτινος Κύκνος

Πόλη θολή μες απ' τα τζάμια,

τα δάχτυλά μου πέφτουν αμαχητί

σε ασήκωτο χαρτί...


Διαβάζω αργά και ο χρόνος φαρδαίνει,

κάθε μια φράση ξεχωριστή μαχαιριά,

δοσμένη απ' αυτούς που πίστευα πως μ' αγαπούσαν...


Έριξα τα ύστατά μου δάκρυα

για κάποιο τέλος ευχάριστο, κινηματογραφικό,

ο πόνος όμως εκεί, ανίκητο ξωτικό...


Χάρτινος Κύκνος


Με μια πένα σχεδίασα στα διαβασμένα, 

έναν κύκνο με λευκά φτερά απλωμένα...


Πρόχειρα το γύρω-γύρω έκοψα

και κράτησα σφιχτά τον Κύκνο,

μονοπάτι να βρω προς το χαμένο μου λίκνο...


Χάρτινος Κύκνος


Χρόνο δεν έχασα,

απάνω του ανέβηκα και πέταξα,

απ' τα δεσμά του πόνου ν' απελευθερωθώ...


Με πήγε σε τόπους που είχα ξεχάσει.

Εκεί όπου αγάπη βασιλεύει.

Εκεί όπου οι γονείς για πάντα αγαπούν.

Κι απ' τα παιδιά τους άδικα το γάλα δε στερούν...


Χάρτινος Κύκνος


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Μπόμπυ, "Το Κογιότ"

Μούρη γνωστή, βλέπεις...μεγαλοαστός, μια ζωή σε καζίνο και γιοτ, χαρακωμένος μάγκας με γραβάτα, κοντός. Ο Μπόμπυ είναι, "Το Κογιότ...