Στη Θάλασσα του Ίδιου

Σλάιντς ασπρόμαυρων παραισθήσεων

από μπροστά περνούν...

Τα μάτια κλείνουν ερμητικά,

υδάτινος τρόμος, αγνός,

η αποστολή στην Κόλαση ξεκινά...

Ξάφνου τα μάτια ανοίγουν,

μες στη Θάλασσα του Ίδιου,

όπου πανικός και κλειστοφοβία σμίγουν...

Τριγύρω δωμάτια-κλώνοι,

πίσω από μισάνοιχτες πόρτες παραφυλούν

όρκοι αγάπης που αθετήθηκαν...

Στο χάρτη πορείες κυκλικές,

την ελπίδα στραγγαλίζουν,

μένουν απέλπιδες ευχές...

Των μονοδρόμων ακούγεται η ηχώ,

στο τέρμα τους τοίχοι ολόλευκοι.

Σ' έναν μόνο μ' αίμα γράφει, "Ανήκω εδώ"...

Τριγύρω δωμάτια-κλώνοι,

πίσω από μισάνοιχτες πόρτες παραφυλούν

ασφράγιστοι Εφιάλτες-Ψιθυριστές...

Σλάιντς ασπρόμαυρων αναμνήσεων

από μπροστά περνούν...

Των μονοδρόμων ακούγεται η ηχώ,

στο τέρμα τους τοίχοι ολόλευκοι.

Σ' έναν μόνο μ' αίμα γράφει, "Ανήκω εδώ"...

"Ανήκω εδώ",

στη Θάλασσα του Ίδιου,

καύσιμο το Παράδοξο....

"Ανήκω εδώ"...

© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.