Τ' αμακιγιάριστο πάθος

 Είν' ένα βίωμα τρελό

μου 'χει γίνει ζημιά.

Ο ύπνος μου κάτι εφιαλτικό,

χαμός! Έχουμε πρόβα στις εννιά!

Ένα δεκάλεπτο κι αρχίζουν οι πρόβες,

μιούζικαλ ανεβάζουμε, σε προχό καλλιτεχνείο.

Μόνος κρυφά στο καμαρίνι μ' ένα ζευγάρι γόβες,

δαύτες ολοκλήρωσαν το ποθητό μου αρχείο.

Ανήκουν στην πρωταγωνίστρια,

μα έχει κι άλλες στο φινάλε,

η καρδιά μου αγωνίστρια

ολοκληρώνει πολλαπλό σάλτο μορτάλε.

Δεν αντέχω, θα χωθώ,

δε χωράει ουτ' ένα λάθος,

τρίτη σκηνή-φιλί εν χορώ,

πώς μακιγιάρεται τ' άρρωστό μου πάθος;

Καίγομαι για πάρτι της, ντέρτ' ερωτικό

δεν είναι ψέμα, ζητάω κατευθύνσεις.

Της λογικής μου γιατρικό

θα γίνουνε εξάψεις και σεξοπαραισθήσεις;

Για την τέχνη έχω μεράκι,

μα μ' αυτή όλα τα ξεχνώ,

ραδιοφωνική καύλα φωνή, φίνο μωράκι!

Τέλος, ψιθυριστά στ' αυτί θα της πω το σ'αγαπώ!

©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.