Ζωή κοντή

Ο βράχος απ' τα χρόνια ραγίζει

την αιωνιότητα θέλει γερά να κρατά, μα λίγο αγγίζει.

Και 'γω ελεύθερο πουλί με ζωή κοντή

μπρα ντε φερ παίζω με τη λογική.

Απ' την αρχή ήξερα πού βρίσκομαι, πού πάω,

μ' αισιόδοξα φτερά ξέρω και πετάω.

Άκρες δε στρογγυλεύω,

όσο ζω την τύχη θα παιδεύω.

Εδώ, στα μέρη τα άνω,

το πεδίο κοιτάζω από λίγο πιο πάνω.

Για τους πάνω μειονέκτημα,

για τους κάτω πλεονέκτημα.

Αυτό που μπορώ, πάντα κάνω.

Μα δεν έμεινα στα κεκτημένα τ' αρχικά,

ό,τι μου δόθηκε εκτίμησα, βασικά,

το κάθε δευτερόλεπτο που δίνει νέα ορμή,

αγέρωχα στέκομαι απέναντι στο θάνατο, και τη ζωή...

Ο βράχος από δυνάμεις στραγγίζει,

απέναντι στο θάνατο τελικά λυγίζει.

Και 'γω ελεύθερο πουλί με ζωή κοντή

έκλεισα τ' αυτιά μου στην κάθε βροντή.

Απ' την αρχή ήξερα πού βρίσκομαι, πού πάω,

μ' αισιόδοξα φτερά ξέρω και πετάω.

Άκρες δε στρογγυλεύω,

όσο ζω την τύχη θα παιδεύω.

© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.