Το κορίτσι-φωτιά

Ερωτεύτηκα απ' τη σχολή κορίτσι-φωτιά,

ζωές παίζει να 'χε εννιά,

έκρυβε στην τσέπη της πιστόλι με σφαίρες ζαχαρίνης,

για κάτι τέτοιες τραγούδαγε ο μεγάλος Γιοκαρίνης.


Και mainstream και underground,

τεράστιο των θαυμαστών της το playground.

Ήταν στα φόρτε της, ήξερε όλα τα στυλ να ενώνει,

τον αντρικό πόθο είχε μάστερ να φουντώνει!


Πώς να τη ρίξω; Πώς την καρδιά της να μεθύσω;


Στων Madrugada τη συναυλία είχε μπει.

Πότε θα μπει το Honeybee;

Ο ένας στον άλλο ρίξαμε ματιά,

ώρα ήταν να της ζητήσω για το τσιγάρο μου φωτιά.


Πήγαμε για after Κεραμεικό,

κόχλαζε μέσα μου του έρωτα το μυστικό.

Είπα να το πάω αυθεντικά,

της άφησα την επίθεση και 'γω αμυντικά.


Στην πορεία κατάλαβα κάτι,

με είχε βάλει κι αυτή από καιρό στο μάτι.

Ίσιες ανταλλάξαμε κουβέντες,

στο πιτς φιτίλι πήρε φωτιά του πατέρα μου η Μερσέντες!


Ερωτεύτηκα απ' τη σχολή κορίτσι-φωτιά,

ζωές παίζει να 'χε εννιά,

έκρυβε στην τσέπη της πιστόλι με σφαίρες ζαχαρίνης,

για κάτι τέτοιες τραγούδαγε ο μεγάλος Γιοκαρίνης.


© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ερωτόγραμμα

Πουθενά και Κάπου γωνία, αύρα ανασαίνει αντιβαρυτική, ασήμαντη για την έξω κοινωνία, κι αυτή εκεί-στέκει επιβλητική. Αστικός μύθος που μια ρ...