Διάλεξα το κόκκινο χάπι, χτυπούσαν μεσάνυχτα.
Δεν πέρασαν πέντε λεπτά,
και στη φυλακή μου φύτρωσαν παράθυρα ορθάνοιχτα...
Έντονες πέρασαν στιγμές,
η αλήθεια μες στις φλέβες μου είχε κυλήσει,
πριν προλάβω καλά καλά να βλεφαρίσω, ορατό ντύθηκε το αφανές.
Με φωτοστέφανο ήρθε πλάσμα αγγελικό,
οι σκέψεις μου με ρώτησε ποιες είναι
σχετικά με τον τελικό μου προορισμό.
Του μίλησα για όνειρα αληθινά,
που μ' αγάπη αγνή έχω σφυρηλατήσει.
Τα 'βαλα μέσα σε μικρό ερημονήσι,
εκεί, στις πέρα θάλασσες,
που 'χουν όλοι λησμονήσει.
Σε νερά καθαρά...
Πρωινά δεν ξημερώνουν ζοφερά,
τα αισθήματα νιώθεις μονάχα τα τρυφερά.
Σε νερά καθαρά...
Αυτό του επικοινώνησα,
τα πράγματα είναι για 'μένα απλά
κι έτσι τα κανόνισα.
Τίποτε άλλο δε ζήτησα
κι έφυγε μετά,
την άλλη μέρα πήγα και κολύμπησα.
Σε νερά καθαρά...
© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.