Στον Αντίκοσμο

Με χορεύει βιολί παίζοντας ρεπερτόριο τρελού,

μ' ένα κλικ της στιγμής πάω Αλλού.

Να 'ναι glitch πραγματικότητας,

ή περπατιές κάποιας οντότητας;

Φεύγω στο Πουθενά...

Έρχονται τα Πάνω, Κάτω...Τα Πάνω, Κάτω...

Οι τοίχοι οι λευκοί,

νάτοι μωβίζουν, η όψη αποκρουστική...

Αόρατο ουρλιαχτό με συνθλίβει,

κάθε κύτταρο της λογικής μου συντρίβει...

Ο Αντίκοσμος είναι εδώ, αισθητός,

σα να κοιμάσαι κι όμως αναπνέεις ξυπνητός.

Ό,τι γνωρίζω τρέπεται σ' αρνητικό,

να κάνω έχω με το σιχαμερό Φρικιό!

Κλείσω δε κλείσω τα μάτια,

βαδίζω σε σκοτεινά μονοπάτια,

θα τ' αφήσω να περάσει,

το Καλό λίγο χρόνο θέλει και θα δράσει...

Πάλι καλά που με κρατά σχοινί,

δένει εμένα και το Θεό μαζί.

Περνώ δοκιμασία,

ώστε να μετρηθεί πόσ' είν' της ψυχής μου η ευαισθησία...

Το μέσα μου γερά κλυδωνίζεται,

μα η ψυχή μου αγωνίζεται,

Ό,τι γνωρίζω τρέπεται σ' αρνητικό,

να κάνω έχω με το σιχαμερό Φρικιό!

Κλείσω δε κλείσω τα μάτια,

βαδίζω σε σκοτεινά μονοπάτια,

θα τ' αφήσω να περάσει,

το Καλό λίγο χρόνο θέλει και θα δράσει...

©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.