Οι νικοτίνες

 Έχω λαβύρινθο μες το μυαλό μου

κι ο μίτος είσαι ‘συ

Απαλύνεις πληγές σ' ένα σώμα, το δικό μου και

τα νάζια σου γράφουν τέρμα βαθιά στου νου μου το χαρτί...

Μα δεν υπάρχει φαρμάκι δίχως παρενέργειες,

οι νικοτίνες μ' άλλα πάθη κάνουν συνέργειες

Αντίτιμο πληρώνω τ' αλόγιστου πάθους βαρύ,

τι το 'θελα να εθιστώ στις αγκαλιές εκείνες;

Και τώρα τίποτ ‘άλλο δε θέλω, παρά μόνο απεξάρτηση.

Να ‘σαι ξεγέλασμα αλλού κι όχι δική μου νάρκωση...

Γιατί, δε θέλω να είμαι απ' της υποκρισίας τα θύματα,

με παρασέρνεις σε χορό ρυθμικό, μα χάνομαι στα βήματα...

Ίσως είναι που ξέρω τι φταίει,

θαμμένο το 'χω στο ασυνείδητο, κοντά μου όμως έρχεται και μου λέει:

"Προτιμώ μια πιο ακίνδυνη εξάρτηση,

ένα πλάσμα κοσμογονικό, η ευτυχία μου σ' ανθρώπινη ενσάρκωση..."

©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.