Μάζευα του μυαλού μου τα θραύσματα,
καθώς πλέον ξημερώνει.
Δεν γίνονται πια θαύματα,
ούτ’ η τύχη την καλή της πλευρά φανερώνει.
***
Χόρευα ξανά τανγκό μονοτονίας
κι έψαχνα το φάρμακό μου.
Έψαχνα τη δική μου δίδυμη ψυχή
αυτή που θ’ αποκαλώ Άνθρωπό μου.
***
Μα η ζωή, δεν ξέρεις, είναι θάλασσα.
Πότε ήρεμη και πότε θυμωμένη.
Την ημέρα εκείνη συνάντησα εσένα,
μια στιγμή πάντα στο μυαλό μου γραμμένη.
***
Στη ματιά σου είδα αυτή τη δίδυμη ψυχή
που όλ’ αυτά τα χρόνια αναζητούσα.
Δεν είπες και πολλά, μα ένιωθα
όσα που τόσον καιρό ποθούσα.
***
Είσαι η δίδυμη ψυχή μου…
©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.