Σαν βιολετί τουλίπα

 "Δεν αντέχω στο καρδιοχτύπι να σολάρω

με της καρδιάς σου το ζάρι θα παίξω ριξιά,

όλες μου τις μάρκες 'σένα εδώ και τώρα θα ποντάρω,

στο κοίταγμά σου με χτυπά γεύση γλυκιά!"

Ήτανε έμπνευση της στιγμής,

ή δεν σκέφτηκα αυτά που είπα;

Όπως και να 'χει ντύθηκα για 'σένα εραστής

κι 'σύ κρεμάστηκες στα χείλη μου σαν βιολετί τουλίπα!

Είχε φανεί απ' τα πρώτα βράδια,

πως το 'χαμε αιώνων να βρεθούμε απωθημένο,

τον κόσμο μου γνώριζες με τα μαεστρικά σου χάδια

την ψυχή και το μυαλό μου πήρες σ' αρχείο συνημμένο!

Πότε πήγαινε η ώρα έξι;

Ψιθύρους μ' άρεσε να ακούω απ' τη δική σου φωνή,

κι αργότερα έμαθα πως στο λήμμα του "σέξυ"

μωράκι μου εμφανίζεσαι εσύ...

Τι κι αν κάποια στιγμή χαθήκαμε,

κεντήσαμε δίδυμες αναμνήσεις,

γράψαμε στιγμές που για πάντα σωθήκανε,

πάρε με τηλέφωνο, έλα να με κυνηγήσεις...

©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.