Παρασκευή 18 Απριλίου 2025

Αλικάκι

 Παίρνω ένα σοκάκι

δρόμο μοναχικό,

πάει το Αλικάκι

στο σπίτι δεν μπορώ…


Στ' αυτί μου τραγουδούσε,

του έρωτα το μυστικό,

στην αγκαλιά μου αυτή μετρούσε

τ’ άστρα στον ουρανό.


Οι ήχοι στα πανιά μου

θάλασσας, μουσικής,

φυσούσαν στα όνειρά μου.

μα όλα ήταν της στιγμής…


Ο πρίγκιπας κατέβηκε

απ’ το λαμπρό του άτι

τώρα που το κατάλαβε

πώς δεν αντέχει η αγάπη…


Παίρνω ένα σοκάκι

δρόμο μοναχικό,

πάει το Αλικάκι

στο σπίτι δεν μπορώ…


©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Νιάτων φυλακή

Σε καρουζέλ υπόγειο, με κάποια αλογάκια σπασμένα κι άλλα απλώς εκ γενετής καταραμένα... Νιάτων φυλακή, κλειστό κουτί. Φως φεγγίτη μια ψυχή ε...