Είσαι η βάση
και 'γω ο εκθέτης,
μόνιμη σε θέλω στάση,
για πάρτυ σου γίνομαι συνθέτης!
Πω πω, τι λόγια είναι αυτά;
Ξέρεις να με ρίχνεις,
με δυο λόγια σταράτα, αντρικά,
το είναι σου ολάκερο μου δείχνεις!
Δεν είναι μόν' αυτό,
μα έχει ακόμη κι άλλο,
μόλις πρωτοκοιταχτήκαμε
ερωτικό, αθέλητα, κάναμε σινιάλο!
Να γίνει πώς αλλιώς
μ' ένα δίμετρο κουκλί;
Μελαχρινός είσαι θεός,
απωθημένο έχω να μου δώσεις φιλί!
Με το που σε γνώρισα,
τι άλλο να ζητήσω;
Τέτοια γυναικάρα γλυκιά, μαγκιόρισσα
πώς απ' τη μνήμη μου να σβήσω;
Πω πω, τι λόγια είναι αυτά;
Ξέρεις να με ρίχνεις,
με δυο λόγια σταράτα, αντρικά,
το είναι σου ολάκερο μου δείχνεις!
Καψούρα χι έχω,
εις το τετράγωνο,
Γιαμάχα μηχανή κατέχω,
σ' άστρο να σε πάω, φανταστικό, πεντάγωνο!
Τι αλάνι είσαι ΄συ;
δεν έχω ξανανιώσει έτσι!
Δώδεκα η ώρα και μισή
απάνω στη σέλα σου θα γίνω Κομανέτσι!
Στο ΄πα, είσαι η βάση
και 'γω ο εκθέτης,
μες στου πόθου τη βράση
σα τζίνι θα κάνω ό,τι μου αναθέτεις!
© Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.