Ο Κόσμος ο Επάνω

Βροχή σκληρή στα τραύματα χοροπηδά,

ένα σώμα που μόνο πονά,

κενού άβυσσος τα πόδια μουδιάζει,

ο τρόμος μέσα μου έχει αρχίσει και κουρνιάζει...

Καλώς τα τελευταία μου δευτερόλεπτα,

'μειναν διαλείμματα μικρά και ολιγόλεπτα,

ο Χάρος θα με συνοδέψει,

οι δυνάμεις μου έχουν σχεδόν στερέψει...

Δεν προλαβαίνω να γυρίσω στην πατρίδα,

έτοιμος να χάσω αναπνοής άνιση παρτίδα,

μα μια μικρή αξίζει μάχη,

τελικό απολογισμό θα κάνω εν τάχει...

Με τις γυναίκες ήμουν ιπποτικός,

ενίοτε και ρομαντικός,

με τους άντρες ο καλύτερος φίλος,

δεύτερος Ρωμαίου κ' Ιουλιέτας της ζωής μου ο θρύλος...

Τα ιδανικά μου τίμησα,

όπως έπρεπε μίλησα,

σ' όλα σωστός, και με το παραπάνω,

πώς αλλιώς ν' ανέβω στον Κόσμο τον Επάνω;

Η άμμος στην κλεψύδρα τελείωσε,

το πριν και το μετά για πάντα κλείδωσε,

ήταν το ύστατο του νου μου ταξίδι,

τη ζωή μου στο Θεό έχω καταθέσει ήδη...

©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.