Ξημέρωσε, και είναι όλα νύχτα,
πάλι σκοτώνω τις κενές μου στιγμές.
Όχι λέω σε ζωή ξεπεσμένη,
μα αίμα χάνω απ’ τις ίδιες πληγές…
***
Είν’ αιτία που ματώθηκα,
σε είδα μ’ άλλη αγάπη και προδόθηκα
Σ’ έδιωξα και πήρ’ άλλη τροχιά,
για μένα αλλού πλέον ο άνεμος φυσά.
***
Το Χάρο να παιδέψω για λίγο πρέπει,
ας ανθίσω το χειμώνα.
Κάποιος φίλος μου ‘πε να πεθάνω, μα γνωρίζω,
πώς και στον πάτο του βυθού καλά κρατεί η ανεμώνα!
***
Στο πλάι μου έχω το φωτεινό μου βαπόρι.
Φεγγαρινό μάγκα στα δύσκολα με κρατά,
είμαστε μιας ανάσας συνοδοιπόροι
και τον έρωτα μου σιγοτραγουδά…
©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.