Η πορεία μου είχε στροφές,
δυστυχώς γρήγορες, πάντα κλειστές.
Το κυνήγι αγάπησα, μα έγινα θύμα.
Φλοίσβο έψαχνα στου καλοκαιριού το κύμα.
Στα τελευταία μου, μια μαύρη Κυριακή
ήρθες και μ’ έσωσες εσύ.
Με τη ματιά σου, Δώρο Θεού,
τέλος παράνοιας για μένα, τ’ αθεράπευτου τρελού.
Με σκόρπισες σ’ απείρους παραδείσους,
αληθινούς, ανάμεσα στους μύθους τους ζωντανούς.
Ήσουν για μένα Δώρο Θεού,
λύση στα μάγια του χαμένου μου εαυτού.
©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.