Πες μου πάλι τ'όνομά σου

Έμαθα τ’ άρωμά σου

Όλα 'γίναν ξαφνικά,

ρώτησα τ’ όνομά σου

και μου το πες ψιθυριστά…

***

Γίναμε ένα,

καιρός πέρασε πολύς

πες μου πάλι τ’ όνομά σου, ακόμη μια φορά.

Μα τώρα αληθινά!

***

Μήπως σε λένε ενοχές;

Έτσι που φέρεσαι

Μακριά μου θα ‘σαι,

Δεν ενδιαφέρεσαι…

***

Όμως έχω για 'σένα προσευχή

και μια ευχή,

να ‘σαι καλά

και ζωντανή!

***

Ίσως να σε λένε και πόνο,

αφού δεν κράτησες

ούτ’ ένα λόγο μόνο...

Γι’ αυτό…

***

ζήτα μια συγγνώμη,

αυτή που δεν πίστεψες

κι έτσι μου λήστεψες

το σ’ αγαπώ, το σ’ αγαπώ…

***

Τίποτε άλλο δεν είσαι, παρά μόνο ένα μαρτύριο,

που θα ζήσω,

αν γονατιστός σου τραγουδήσω

το σ’ αγαπώ, το σ’ αγαπώ…


©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ερωτόγραμμα

Πουθενά και Κάπου γωνία, αύρα ανασαίνει αντιβαρυτική, ασήμαντη για την έξω κοινωνία, κι αυτή εκεί-στέκει επιβλητική. Αστικός μύθος που μια ρ...