Έμαθα τ’ άρωμά σου
Όλα 'γίναν ξαφνικά,
ρώτησα τ’ όνομά σου
και μου το πες ψιθυριστά…
***
Γίναμε ένα,
καιρός πέρασε πολύς
πες μου πάλι τ’ όνομά σου, ακόμη μια φορά.
Μα τώρα αληθινά!
***
Μήπως σε λένε ενοχές;
Έτσι που φέρεσαι
Μακριά μου θα ‘σαι,
Δεν ενδιαφέρεσαι…
***
Όμως έχω για 'σένα προσευχή
και μια ευχή,
να ‘σαι καλά
και ζωντανή!
***
Ίσως να σε λένε και πόνο,
αφού δεν κράτησες
ούτ’ ένα λόγο μόνο...
Γι’ αυτό…
***
ζήτα μια συγγνώμη,
αυτή που δεν πίστεψες
κι έτσι μου λήστεψες
το σ’ αγαπώ, το σ’ αγαπώ…
***
Τίποτε άλλο δεν είσαι, παρά μόνο ένα μαρτύριο,
που θα ζήσω,
αν γονατιστός σου τραγουδήσω
το σ’ αγαπώ, το σ’ αγαπώ…
©Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.